In eerste instantie vrij soepel, met zuivere en frisse tonen, vage vleugjes melkchocolade en citroen, die vervolgens een geurige rook ontwikkelen met een thee-aroma, samen met maritieme aroma's die de neus drogen en een subtiel vleugje granen. Er ontwikkelt zich een jeuk, zoals hierboven te zien, terwijl de karakteristieke droogheid van Lagavulin naar voren komt als een verse krant. Zacht roet. Zachter, voller en ronder met water: niet overdreven fruitig, maar onder de rokerigheid zit misschien een vleugje rode vruchtenjam, die duidelijk naar voren komt.
